มายาในดินแดนมหัศจรรย์

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว บนยอดเขาสูงชันปกคลุมด้วยหิมะ มีหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยเด็ก ๆ ร่าเริง หนึ่งในนั้นคือเด็กหญิงชื่อ "มายา" มายาเป็นเด็กช่างฝัน เธอชอบฟังเรื่องราวเกี่ยวกับดินแดนมหัศจรรย์จากคุณยายของเธอ

คืนหนึ่ง มายานอนหลับฝันไปว่าเธอได้เดินทางไปยังดินแดนมหัศจรรย์ ดินแดนแห่งนั้นเต็มไปด้วยสิ่งมหัศจรรย์ มีต้นไม้พูดได้ สัตว์วิเศษ และปราสาทวิเศษ

มายาตื่นขึ้นมาในทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ที่เต็มไปด้วยดอกไม้หลากสี ท้องฟ้าสีครามสดใส ไร้เมฆ บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้ป่า เสียงนกร้องเพลงไพเราะจับใจ มายาลุกขึ้นยืน มองไปรอบ ๆ ด้วยความตื่นตาตื่นใจ

ทันใดนั้น ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งข้างหน้าเธอเอ่ยขึ้น "สวัสดี มายา ยินดีต้อนรับสู่ดินแดนมหัศจรรย์"

มายารู้สึกตกใจในตอนแรก แต่เธอก็รวบรวมความกล้าและพูดตอบว่า "สวัสดีค่ะ คุณต้นไม้ ฉันชื่อมายา ดีใจที่ได้มาที่นี่"

"มายา มาทางนี้" เสียงใส ๆ ดังขึ้น มายาหันไปมอง เห็นกระรอกตัวน้อยสีน้ำตาล กำลังโบกมือเรียกเธอ

มายาเดินตามกระรอกไปยังปราสาทวิเศษที่ตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขา ปราสาททำจากคริสตัลใส สะท้อนแสงแดดระยิบระยับ สวยงามอลังการ

เมื่อมายาไปถึงประตู ปราสาทก็เปิดออกโดยอัตโนมัติ เธอเดินเข้าไปข้างใน พบกับห้องโถงกว้างใหญ่ ตกแต่งด้วยเพชรพลอยและทองคำ มีสัตว์วิเศษมากมาย เช่น นกฟินิกซ์ ยูนิคอร์น มังกร กำลังรอต้อนรับเธอ

"มายา พวกเรารอเธออยู่" ราชินีแห่งสัตว์วิเศษ เอ่ยขึ้น ราชินีมีรูปร่างสง่างาม สวมชุดสีขาว ประดับด้วยมงกุฎเพชร

มายารู้สึกตื่นเต้นและประหม่า เธอไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน

"มายา พวกเรารู้ว่าเธอใฝ่ฝันอยากมาดินแดนมหัศจรรย์ เรามาที่นี่เพื่อพาเธอไปผจญภัย" ราชินีกล่าวต่อ

มายารู้สึกดีใจมาก เธอกลืนน้ำลายและตอบว่า "ค่ะ ดิฉันพร้อมค่ะ"

"งั้นมาเริ่มกันเลย" ราชินีพูด

ราชินีพามายาไปยังห้องสมุด มีหนังสือมากมายเกี่ยวกับเรื่องราวการผจญภัยในดินแดนมหัศจรรย์ มายาอ่านหนังสืออย่างตั้งใจ เรียนรู้เกี่ยวกับสถานที่ต่าง ๆ สิ่งมีชีวิต และภยันตรายที่เธออาจต้องเผชิญ

หลังจากอ่านหนังสือเสร็จ ราชินีพามายาไปที่สวนสัตว์วิเศษ สวนสัตว์แห่งนี้มีสัตว์วิเศษมากมายจากทั่วดินแดนมหัศจรรย์ มายาได้เล่นกับสัตว์วิเศษ เรียนรู้เกี่ยวกับพลังพิเศษของพวกมัน

"พรุ่งนี้ เธอจะออกเดินทางไปผจญภัย" ราชินีประกาศ

มายารู้สึกตื่นเต้นและกังวล เธอไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น แต่เธอก็พร้อมเผชิญทุกอุปสรรคเพื่อค้นหาสิ่งมหัศจรรย์ในดินแดนมหัศจรรย์

รุ่งอรุณ แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างห้องนอน มายาตื่นขึ้นมาด้วยหัวใจที่เต้นรัว วันนี้คือวันที่เธอจะได้ออกเดินทางไปยังดินแดนมหัศจรรย์ ดินแดนแห่งความฝันที่เธอใฝ่ฝันมาตลอด

เธอรีบลุกขึ้นจากเตียง สวมชุดนักผจญภัยที่ราชินีเตรียมไว้ให้ ชุดสีเขียวขจี ตกแต่งด้วยลวดลายใบไม้และดอกไม้ เข้ากันดีกับสีผมสีน้ำตาลประกายทองของเธอ มายาถักเปียผมสองข้าง ประดับด้วยดอกไม้ป่าที่เธอเก็บมาเมื่อวาน

หลังจากทานอาหารเช้า มายาก็ลาจากราชินีและเหล่าสัตว์วิเศษ เหล่าสัตว์วิเศษต่างอวยพรให้เธอเดินทางปลอดภัยและกลับมาพร้อมเรื่องราวมากมาย

มายาก้าวออกจากประตูเมือง มุ่งหน้าสู่ดินแดนมหัศจรรย์ เส้นทางเบื้องหน้าเต็มไปด้วยความท้าทาย ป่ารกทึบ ภูเขาสูงชัน แม่น้ำเชี่ยวกราก และสัตว์ร้ายมากมาย แต่ด้วยความกล้าหาญ สติปัญญา และมิตรภาพจากสัตว์วิเศษ มายาก็พร้อมเผชิญทุกอุปสรรค

ป่ารกทึบ เสียงนกร้องดังก้องไปทั่วป่า กลิ่นดินเปียกโชยมาแตะจมูก มายาเดินผ่านต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้า แสงแดดส่องลอดผ่านกิ่งก้านลงมาเป็นสาย มองดูสวยงามแต่แฝงไว้ด้วยความน่ากลัว

ทันใดนั้น เสียงคำรามดังสนั่นหวั่นไหว มายาหันขวับไปมอง เห็นเสือโคร่งตัวใหญ่กำลังพุ่งตรงมาที่เธอ ด้วยความตกใจ มายาถอยหลังไปชนกับต้นไม้ เสือโคร่งกระโจนเข้าใส่ เธอก้มหลบหวุดหวิด เล็บแหลมคมของเสือโคร่งเฉียดหน้าเธอไปอย่างหวุดหวิด

ในวินาทีนั้น นกฟินิกซ์ตัวใหญ่บินโฉบลงมาจากฟ้า พ่นไฟใส่เสือโคร่ง เสือโคร่งตกใจกลัว รีบวิ่งหนีไป

มายารู้สึกโล่งใจ นกฟินิกซ์ยืนอยู่ข้างหน้าเธอ ร้องเพลงไพเราะเสนาะหู มายารู้สึกขอบคุณนกฟินิกซ์ที่ช่วยชีวิตเธอไว้

ภูเขาสูงชัน มายาปีนป่ายภูเขาสูงชัน หินขรุขระบาดเท้า เหงื่อ涔涔ไหลอาบใบหน้า อากาศหนาวเย็นยะเยือก ลมพัดแรงจนแทบจะปลิว

ทันใดนั้น มายาก็ลื่นไถล ตกลงมาจากภูเขา เธอหลับตาปี๋ รอรับชะตากรรม แต่แล้ว ร่างของเธอก็ลอยขึ้น กลายเป็นนกยูนิคอร์น มายาบินวนไปรอบ ๆ ภูเขา มองดูวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม

มายารู้สึกขอบคุณนกยูนิคอร์นที่ช่วยชีวิตเธอไว้

แม่น้ำเชี่ยวกราก มายายืนอยู่ริมแม่น้ำเชี่ยวกราก น้ำไหลแรง เสียงน้ำกระแทกโขดหินดังสนั่น มายาไม่รู้ว่าจะข้ามแม่น้ำได้อย่างไร

ทันใดนั้น เต่าตัวใหญ่ก็โผล่ขึ้นมาจากน้ำ เต่าพูดกับมายาว่า "ขึ้นมาบนหลังของฉัน ฉันจะพาเธอข้ามแม่น้ำ"

มายาขึ้นไปบนหลังเต่า เต่าว่ายน้ำข้ามแม่น้ำไปอย่างช้า ๆ แต่ปลอดภัย

มายารู้สึกขอบคุณเต่าที่ช่วยเธอข้ามแม่น้ำ

การต่อสู้กับมังกร

มายาเดินทางมาถึงปราสาทวิเศษ ปราสาททำจากคริสตัลใส สะท้อนแสงแดดระยิบระยับ สวยงามอลังการ แต่ทว่า ประตูของปราสาทถูกมังกรยักษ์เฝ้าไว้

มังกรพ่นไฟใส่มายา มายาหลบหลีกอย่างว่องไว เธอดึงดาบที่ราชินีประทานให้ ออกมาต่อสู้กับมังกร การต่อสู้ berlangsung ดุเดือด มายาได้รับบาดเจ็บ แต่ด้วยความคล่องแคล่วและไหวพริบ มายาก็หลบเลี่ยงการโจมตีของมังกรได้อย่างหวุดหวิด ในขณะเดียวกัน เธอก็สังเกตเห็นจุดอ่อนของมังกร นั่นคือดวงตาสีแดงก่ำ

มายาอาศัยจังหวะที่มังกรพ่นไฟ เธอก็ใช้อัญมณีวิเศษที่ราชินีประทานให้ ปาไปที่ดวงตาของมังกร มังกรร้องครางด้วยความเจ็บปวด มายาใช้โอกาสนี้วิ่งเข้าไปหาประตู ปราสาทเปิดออกโดยอัตโนมัติ เธอรีบวิ่งเข้าไปหลบ

มังกรโกรธจัด พยายามพังประตู ปราสาท แต่ประตูทำจากคริสตัลวิเศษ แข็งแรงเกินกว่าที่มังกรจะทำลายได้

เมื่อเห็นว่าทำลายประตูไม่ได้ มังกรก็บินหนีไป มายาออกจากปราสาท มองตามหลังมังกรที่บินหายไปในท้องฟ้า

เมื่อฝุ่นสงบลง เสียงปรบมือดังก้องออกมาจากปราสาท เด็กชายผมสีทองสว่างสดใส เดินออกมาจากปราสาท เด็กชายคนนั้นคือเจ้าชายแห่งดินแดนมหัศจรรย์

“เธอเก่งมาก มายา” เจ้าชายกล่าว “ที่สามารถเอาชนะมังกรและเข้ามาในปราสาทได้”

มายายิ้มด้วยความดีใจ การเดินทางของเธอเพิ่งเริ่มต้น ดินแดนมหัศจรรย์ยังมีเรื่องราวรอเธอค้นหาอีกมากมาย

รุ่งอรุณ แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างห้องนอน มายาตื่นขึ้นมาด้วยหัวใจที่เต้นรัว วันนี้คือวันที่เธอจะได้ออกเดินทางไปยังดินแดนมหัศจรรย์ ดินแดนแห่งความฝันที่เธอใฝ่ฝันมาตลอด

เธอรีบลุกขึ้นจากเตียง สวมชุดนักผจญภัยที่ราชินีเตรียมไว้ให้ ชุดสีเขียวขจี ตกแต่งด้วยลวดลายใบไม้และดอกไม้ เข้ากันดีกับสีผมสีน้ำตาลประกายทองของเธอ มายาถักเปียผมสองข้าง ประดับด้วยดอกไม้ป่าที่เธอเก็บมาเมื่อวาน

หลังจากทานอาหารเช้า มายาก็ลาจากราชินีและเหล่าสัตว์วิเศษ เหล่าสัตว์วิเศษต่างอวยพรให้เธอเดินทางปลอดภัยและกลับมาพร้อมเรื่องราวมากมาย

มายาก้าวออกจากประตูเมือง มุ่งหน้าสู่ดินแดนมหัศจรรย์ เส้นทางเบื้องหน้าเต็มไปด้วยความท้าทาย ป่ารกทึบ ภูเขาสูงชัน แม่น้ำเชี่ยวกราก และสัตว์ร้ายมากมาย แต่ด้วยความกล้าหาญ สติปัญญา และมิตรภาพจากสัตว์วิเศษ มายาก็พร้อมเผชิญทุกอุปสรรค

ป่ารกทึบ เสียงนกร้องดังก้องไปทั่วป่า กลิ่นดินเปียกโชยมาแตะจมูก มายาเดินผ่านต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้า แสงแดดส่องลอดผ่านกิ่งก้านลงมาเป็นสาย มองดูสวยงามแต่แฝงไว้ด้วยความน่ากลัว

ทันใดนั้น เสียงคำรามดังสนั่นหวั่นไหว มายาหันขวับไปมอง เห็นเสือโคร่งตัวใหญ่กำลังพุ่งตรงมาที่เธอ ด้วยความตกใจ มายาถอยหลังไปชนกับต้นไม้ เสือโคร่งกระโจนเข้าใส่ เธอก้มหลบหวุดหวิด เล็บแหลมคมของเสือโคร่งเฉียดหน้าเธอไปอย่างหวุดหวิด

ในวินาทีนั้น นกฟินิกซ์ตัวใหญ่บินโฉบลงมาจากฟ้า พ่นไฟใส่เสือโคร่ง เสือโคร่งตกใจกลัว รีบวิ่งหนีไป

มายารู้สึกโล่งใจ นกฟินิกซ์ยืนอยู่ข้างหน้าเธอ ร้องเพลงไพเราะเสนาะหู มายารู้สึกขอบคุณนกฟินิกซ์ที่ช่วยชีวิตเธอไว้

ภูเขาสูงชัน มายาปีนป่ายภูเขาสูงชัน หินขรุขระบาดเท้า เหงื่อ涔涔ไหลอาบใบหน้า อากาศหนาวเย็นยะเยือก ลมพัดแรงจนแทบจะปลิว

ทันใดนั้น มายาก็ลื่นไถล ตกลงมาจากภูเขา เธอหลับตาปี๋ รอรับชะตากรรม แต่แล้ว ร่างของเธอก็ลอยขึ้น กลายเป็นนกยูนิคอร์น มายาบินวนไปรอบ ๆ ภูเขา มองดูวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม

มายารู้สึกขอบคุณนกยูนิคอร์นที่ช่วยชีวิตเธอไว้

แม่น้ำเชี่ยวกราก มายายืนอยู่ริมแม่น้ำเชี่ยวกราก น้ำไหลแรง เสียงน้ำกระแทกโขดหินดังสนั่น มายาไม่รู้ว่าจะข้ามแม่น้ำได้อย่างไร

ทันใดนั้น เต่าตัวใหญ่ก็โผล่ขึ้นมาจากน้ำ เต่าพูดกับมายาว่า "ขึ้นมาบนหลังของฉัน ฉันจะพาเธอข้ามแม่น้ำ"

มายาขึ้นไปบนหลังเต่า เต่าว่ายน้ำข้ามแม่น้ำไปอย่างช้า ๆ แต่ปลอดภัย

มายารู้สึกขอบคุณเต่าที่ช่วยเธอข้ามแม่น้ำ

การต่อสู้กับมังกร

มายาเดินทางมาถึงปราสาทวิเศษ ปราสาททำจากคริสตัลใส สะท้อนแสงแดดระยิบระยับ สวยงามอลังการ แต่ทว่า ประตูของปราสาทถูกมังกรยักษ์เฝ้าไว้

มังกรพ่นไฟใส่มายา มายาหลบหลีกอย่างว่องไว เธอดึงดาบที่ราชินีประทานให้ ออกมาต่อสู้กับมังกร การต่อสู้ berlangsung ดุเดือด มายาได้รับบาดเจ็บ แต่ด้วยความคล่องแคล่วและไหวพริบ มายาก็หลบเลี่ยงการโจมตีของมังกรได้อย่างหวุดหวิด ในขณะเดียวกัน เธอก็สังเกตเห็นจุดอ่อนของมังกร นั่นคือดวงตาสีแดงก่ำ

มายาอาศัยจังหวะที่มังกรพ่นไฟ เธอก็ใช้อัญมณีวิเศษที่ราชินีประทานให้ ปาไปที่ดวงตาของมังกร มังกรร้องครางด้วยความเจ็บปวด มายาใช้โอกาสนี้วิ่งเข้าไปหาประตู ปราสาทเปิดออกโดยอัตโนมัติ เธอรีบวิ่งเข้าไปหลบ

มังกรโกรธจัด พยายามพังประตู ปราสาท แต่ประตูทำจากคริสตัลวิเศษ แข็งแรงเกินกว่าที่มังกรจะทำลายได้

เมื่อเห็นว่าทำลายประตูไม่ได้ มังกรก็บินหนีไป มายาออกจากปราสาท มองตามหลังมังกรที่บินหายไปในท้องฟ้า

เมื่อฝุ่นสงบลง เสียงปรบมือดังก้องออกมาจากปราสาท เด็กชายผมสีทองสว่างสดใส เดินออกมาจากปราสาท เด็กชายคนนั้นคือเจ้าชายแห่งดินแดนมหัศจรรย์

“เธอเก่งมาก มายา” เจ้าชายกล่าว “ที่สามารถเอาชนะมังกรและเข้ามาในปราสาทได้”

มายายิ้มด้วยความดีใจ การเดินทางของเธอเพิ่งเริ่มต้น ดินแดนมหัศจรรย์ยังมีเรื่องราวรอเธอค้นหาอีกมากมาย